Astma oskrzelowa zależna od infekcji: objawy, leczenie

Astma oskrzelowa zależna od infekcji jest przewlekłą chorobą układu oddechowego o charakterystycznym przebiegu infekcyjno-alergiczna forma procesu zapalnego i zwiększona reaktywność oskrzeli na zewnętrzne i wewnętrzne uderzenie.

Rozwojowi tej postaci choroby sprzyjają liczne czynniki predysponujące, wśród których niemałe znaczenie ma dziedziczna predyspozycja u dzieci. Zakaźna postać astmy oskrzelowej, w przeciwieństwie do alergicznej, obejmuje zakaźne drogi rozwoju, a wpływ alergenów ma drugorzędne znaczenie.

Cechy przebiegu choroby

Choroba objawia się epizodyczną niedrożnością oskrzeli z ciężkim kaszlem, duszeniem i trudnościami w oddychaniu. Zakaźna postać astmy oskrzelowej u dorosłych pacjentów jest wywoływana przez infekcje bakteryjno-wirusowe, do których obejmują przewlekłe zapalenie płuc, zapalenie oskrzeli, ARVI, przewlekły nieżyt nosa itp. U dzieci ten rodzaj choroby występuje wystarczająco rzadko.

Ta forma choroby zwykle występuje między 30 a 40 rokiem życia. Ostry atak rozwija się na tle procesu zakaźnego ze stopniowym wzrostem objawów. Skurcz oskrzeli jest determinowany przedłużającym się przebiegiem i osiąga swój szczyt 2-3 tygodnie po pierwszych objawach.

Objawy astmy są wystarczająco poważne i mogą przekształcić się w stan astmatyczny. Charakterystyczną symptomatologią jest zmniejszenie częstotliwości lub całkowity zanik ataku uduszenia w stanie gorączkowym. Dlatego przy zwiększonych atakach uduszenia na tle hipertermii konieczne jest wykluczenie alergii objawy, a także syndromiczna geneza astmy i wirusowe uszkodzenia układu oddechowego układu oddechowego sposoby.

Ponadto istnieje szereg chorób alergicznych, szczególnie u dzieci, które są nadwrażliwe na grzyby, wirusy i bakterie. Zakaźna astma alergiczna nie jest wyjątkiem.

Choroba ta w porównaniu z postaciami atopowymi jest znacznie cięższa i towarzyszą jej powikłania. Duszenie narasta stopniowo, ale trwa przez długi czas. Ponadto atak astmatyczny jest trudny do powstrzymania za pomocą sympatykomimetyków i aminofiliny. Przyczyną rozwoju ataku uduszenia mogą być przenoszone infekcje, zła ekologia i predyspozycje genetyczne.

Objawy choroby

Wraz z rozwojem zakaźnej astmy oskrzelowej, główne negatywne objawy są związane z rozwojem infekcji dróg oddechowych.

Najczęściej występuje ciężka duszność z utrudnionym wydechem, po której następuje uduszenie. Ponadto objawy mogą wyrażać się silnym napadowym kaszlem, który najczęściej dokucza pacjentowi w nocy, zakłócając sen.

W takim przypadku pacjent może odczuwać ucisk w okolicy klatki piersiowej, ból podczas wdechu. Z reguły wydalana jest minimalna ilość plwociny.

Objawy astmy umownie dzieli się na kilka okresów.

1. Zwiastuny to początkowa faza rozwijającego się ataku. Jednocześnie obserwuje się częste kichanie, przedłużający się kaszel, pocenie się w krtani i nieżyt nosa. Atak rozpoczyna się wystarczająco szybko, po ekspozycji na czynniki prowokujące (alergeny, wysiłek fizyczny, sytuacje stresowe i procesy zakaźne). Najczęstsze zwiastuny uduszenia pojawiają się w nocy i wczesnym rankiem. Należy zauważyć, że na tym etapie objawy mogą przebiegać w postaci wymazanej, co utrudnia zdiagnozowanie nasilenia napadu. Na tym etapie zalecane jest obowiązkowe przyjmowanie wziewnych leków rozszerzających oskrzela, co może zapobiec dalszym powikłaniom. Wraz z nieskutecznością podjętych środków rozpoczyna się kolejny etap choroby.
2. Na tym etapie rozwoju napad jest w pełnym rozkwicie. Na symptomatologię tego okresu istotny wpływ ma nasilenie choroby. Z reguły na początku tego etapu pojawia się ciężka duszność o charakterze wydechowym, której towarzyszą trudności w wydechu. Oprócz uduszenia pacjenci martwią się prawie ciągłym bolesnym napadowym kaszlem bez flegmy. Aby ułatwić oddychanie, pacjenci przyjmują „pozę wymuszoną” (w pozycji siedzącej, opierając się o samolot). Pozwala to uzyskać nowy punkt mocowania mięśni oddechowych, które zaczynają aktywnie pracować nad wydechem.
3. Ostatnim etapem ataku zakaźnej astmy oskrzelowej zależnej od infekcji jest etap odwrotnego rozwoju. Okres ten charakteryzuje się ustępowaniem duszności wydechowej i początkiem intensywnego wydzielania plwociny. W tym czasie objawy choroby ustępują stopniowo i obserwuje się poprawę ogólnego stanu pacjenta.

Atak astmy może ustąpić samoistnie lub za pomocą leków.

Diagnostyka

Diagnostyczne określenie zakaźnej astmy oskrzelowej z reguły jest dość trudne. Pierwszeństwo ma badanie wizualne przez pulmonologa. Wyjaśniono wywiad i objawy choroby.

Kolejnym krokiem jest badanie dróg oddechowych z ewentualnym zastosowaniem leków. Badanie ujawnia duszność typu wydechowego. W stopniu łagodnym wydech jest znacznie dłuższy niż wdech i towarzyszy mu świszczący oddech. Ponadto przedłużony wydech spowalnia tempo oddychania. Przeciwnie, w ciężkiej astmie oddychanie staje się częste i nieskuteczne. W takim przypadku pacjenci nie są w stanie wymówić niektórych słów.

Do diagnozowania astmy oskrzelowej zależnej od infekcji często stosuje się metodę pikflometrii. Za pomocą tego leku mierzy się maksymalną częstość wydechu.

Pacjent może samodzielnie wykonywać pomiary rano i wieczorem. Zaleca się prowadzenie specjalnego dziennika do zapisywania wyników. Lekarz badając pacjenta przeprowadza dokładną analizę pomiarów, co znacznie ułatwia diagnozę choroby. Zgodnie z uzyskanymi wynikami wybierane są najskuteczniejsze taktyki leczenia.

U dzieci najczęściej diagnostykę przeprowadza się za pomocą spirometrii, która pozwala zmierzyć objętość oddechową oraz stopień zaburzeń pracy sfery oddechowej. Przy tego typu diagnozie u dzieci oceniana jest siła wydechu wykonanego z wysiłkiem (wymuszonym) oraz także agregat objętości powietrza przy maksymalnym wydechu z wymuszoną pojemnością życiową płuc (ŻÓŁTA). Im niższe te wskaźniki u dzieci i dorosłych pacjentów, tym cięższa jest ta postać choroby.

Taktyki leczenia

Leczenie terapeutyczne zakaźnej astmy oskrzelowej zależnej bezpośrednio zależy od nasilenia objawów i dodawania wtórnych infekcji. Zasady leczenia łączy etiologia, patogeneza i objawy choroby.

W zależności od nasilenia procesu leczenie dzieli się na:

1. Terapia etiologiczna

• Usuwanie procesów zapalnych układu oddechowego i neutralizacja zaostrzeń przewlekłych zaostrzeń;
• obejmuje leczenie ostrego procesu zapalnego w narządach oddechowych, środki przeciwbakteryjne, odkażanie oskrzeli zgodnie ze wskazaniami;

• rehabilitacja ognisk zakaźnych jamy ustnej i zatok nosowych (szczególnie ważne jest wykonywanie tych czynności u dzieci, ze względu na specjalną strukturę układu oddechowego);
• wykonanie w okresie remisji zachowawczego, a jeśli to niemożliwe - leczenia chirurgicznego.

2. Patogenetyczne i objawowe

• Prowadzenie określonych metod odczulania, niezależnie od remisji lub zaostrzenia;
• wykonywanie złożonych odczulających niespecyficznych środków;
• usuwanie niedrożności za pomocą leków rozszerzających oskrzela i mukolityków;
• w razie potrzeby wyznaczenie leków glikokortykosteroidowych (z ostrożnością stosowaną w leczeniu dzieci);
• wzmocnienie układu odpornościowego za pomocą terapii ruchowej, leczenia uzdrowiskowego, masażu itp.

Przy nieskuteczności podjętych działań możliwe są powikłania w postaci stanu astmatycznego, charakteryzującego się ostrą niewydolnością oddechową, depresją świadomości (śpiączką). Ponadto, jeśli choroba postępuje, możliwa jest rozedma płuc i przewlekła niewydolność oddechowa.

Należy pamiętać, że przy tej postaci astmy konieczne jest terminowe odkażenie przewlekłych ognisk infekcji i leczenie ich na czas. Ponadto w przypadku podejrzenia infekcji grzybiczych zaleca się przetworzenie pomieszczeń, zwłaszcza przeznaczonych dla dzieci, specjalnymi preparatami.

Ważne jest przestrzeganie środków zapobiegawczych (zwłaszcza w przypadku dzieci). Przy dziedzicznej predyspozycji do objawów alergicznych konieczne jest ograniczenie kontaktu z możliwymi alergenami. Powinieneś pozbyć się złych nawyków, zwłaszcza uzależnienia od nikotyny i przestrzegać prawidłowego odżywiania.