Zapalenie spojówek: objawy (zdjęcie) i leczenie u dorosłych i dzieci

Co to jest zapalenie spojówek?

Spojówka jest przezroczystą błoną śluzową, bogato unaczynioną i unerwioną, która pokrywa wnętrze powiek i większość przedniej części gałki ocznej; dlatego spojówka jest wystawiona na działanie środowiska zewnętrznego i jest w stałym kontakcie z mikroorganizmy, z których niektóre żyją jako saprofity (bez powodowania szkód) w spojówce torba.

Spojówka pełni kilka funkcji:

• tworzy elastyczną powierzchnię, która ułatwia ruchy skóry gałek ocznych;
• chroni struktury limfatyczne przeciwciałami;
• chroni oczy, tworząc film łzowy.

W zależności od etiologii, czyli przyczyn, można wyróżnić różne formy zapalenia spojówek:

• zakaźny (z powodu bakterii, wirusów, grzybów, pasożytów);
• uczulony;
• spowodowane czynnikami fizycznymi i chemicznymi.

Zapalenie spojówekspowodowany wirusy i bakterie, to najczęstsza formaz których grzyby zwykle powstają po zmianie normalnej flory bakteryjnej, czasami spowodowanej niewłaściwym lub nadmiernym długotrwałym stosowaniem antybiotyków miejscowych; formy pasożytnicze, rzadkie w Rosji, są często jednostronne i trudniejsze do wyleczenia.

Alergiczne zapalenie spojówek jest zwykle przewlekłe i ustępuje przynajmniej przejściowo po leczeniu kortykosteroidami (kortyzonem); niektóre wirusy (adenowirusy, wirusy opryszczki) często rozprzestrzeniają się również na rogówkę, powodując stan zapalny rogówki (zapalenie rogówki i spojówek), który objawia się bólem i możliwym pogorszeniem ostrości wzroku po ekspozycji na obszar nerwu wzrokowego rogówki.

Objawy

Zapalenie spojówek, jedna z najczęstszych chorób oczu, to zapalenie spojówek, którego najczęstszymi objawami są:

• łzawienie;
• ból;
• uczucie podrażnienia i/lub ciała obcego w oku;
• palenie;
• światłowstręt (dyskomfort z powodu światła);
• swędzenie (typowe dla postaci alergicznych);
• wydzielanie (od surowiczego do szczerze ropnego);
• obrzęk w okolicy oczu;
• przekrwienie (zaczerwienienie);
• obecność wysięku.

Praktyczne środki i porady na zapalenie spojówek

Niektóre z najbardziej przydatnych domowych środków zaradczych to:

1. Unikaj używania soczewek kontaktowych do czasu zatwierdzenia, prawdopodobnie z wyłączeniem tych używanych w momencie diagnozy.
2. Zastosuj nawilżające krople do oczu, aby złagodzić ból i dyskomfort.
3. Delikatnie przetrzyj oczy jednorazowymi sterylnymi chusteczkami do oczu.

Zalecana nie stosować leków (kropli lub maści do oczu), które nie są wyraźnie przepisane przez lekarza lub pediatręz wyjątkiem leków dostępnych bez recepty, unikanie leków zmniejszających przekrwienie, chyba że zaleci to lekarz.

Bakteryjne zapalenie spojówek, najczęstsza postać choroby u dorosłych i dzieci, to zwykle samoogranicza się i leczy przez kilka dni, jednocześnie do samodzielnego leczenia zazwyczaj stosuje się antybiotyki / kortyzon, Jak na przykład dobry lub tobradeksktóre zawsze powinien przepisać lekarz.

W przypadku zapalenia spojówek zaleca się:

• myć ręce przed i po przepisaniu kropli/kremów do oczu;
• używaj tylko leków na receptę;
• często myj twarz, zwłaszcza przed użyciem leków;
• noś okulary przeciwsłoneczne;
• Zdrowa dieta promująca powrót do zdrowia
• ponownie udaj się do lekarza, jeśli nie ma poprawy;
• po wygojeniu przestań używać kropli do oczu i kremów okulistycznych.

Przeciwwskazane:

• dotykanie lub pocieranie oczu;
• użyj jednego ręcznika do twarzy i dłoni i podziel się nim z innymi;
• przecieranie oczu ubraniem lub innymi nieczystymi materiałami;
• zakryj oczy bandażem, chyba że jest to zalecane;
• dzielenie się lekami z innymi.

Bakteryjne zapalenie spojówek

Bakteryjne zapalenie spojówek, a także wirusowe, są najczęstszymi postaciami, nawet wśród dzieci.

Mogą być ostre lub przewlekłe i charakteryzują się:

• mniej lub bardziej intensywne przekrwienie spojówek (zaczerwienienie oczu);
• uczucie ciała obcego (czasami określane jako „jak piasek w oczach»);
• żółtawo-zielonkawa wydzielina surowicza lub ropna z możliwym zajęciem rogówki (patrz Zdjęcie).

Obfite siły wydzielnicze rzęsy sklejają się po przebudzeniu.

Formy ostre mają inkubację około tygodnia, wspierane są głównie:

• Staphylococcus aureus;
• pneumokoki;
• meningokoki (rzadziej).

Występuje infekcja zarówno przez bezpośredni kontakt, jak i przez wektory (muchy i inne owady, jak opisano w przypadku jaglicy), zaraźliwość jest wysoka; Pacjenci z zespołem suchego oka lub niemożnością prawidłowego zamknięcia powieki są na to szczególnie wrażliwi, ale do innych czynników ryzyka należą również:

• osłabiony układ odpornościowy;
• niedożywienie;
• grypa oraz inne ostre i przewlekłe choroby;
• noworodki i osoby starsze.

Postacie ostre pojawiają się nagle, czasami z objawami klinicznymi w obu oczach; uczucie poruszającego się ciała obcego powoduje, że podmiot stale pociera oczy, powodując rozprzestrzenianie się infekcji z jednego oka na drugie. Ostrość wzroku nigdy nie jest osłabiona.

Najważniejszym powikłaniem jest uszkodzenie rogówki, choć rzadkie, które może rozwijać się w kierunku owrzodzenia rogówki.

Formy przewlekłe są znacznie mniej powszechne niż ostre; z reguły są to skutki ostrych postaci, które były źle leczone lub nie brane pod uwagę lub które mogą być związane z zapaleniem powiek (zapalenie powiek). Często występują z osłabionymi objawami, ale są odpowiedzialne za szczególnie nieprzyjemne objawy kliniczne dla pacjenta.

Wydzielanie jest zwykle niewystarczające, natomiast umiarkowane przekrwienie (zaczerwienienie) jest spojówkowe; pacjent może również narzekać:

• palenie;
• ciągłe swędzenie;
• i zapiaszczone lub suche oczy.

Terapia tych postaci polega na stosowaniu kropli do oczu i maści z antybiotykiem trzy lub cztery razy dziennie, stosując krople do oczu przez cały dzień. i maści wieczorem przed snem (przeważające stosowanie kropli do oczu w ciągu dnia wiąże się z koniecznością niezmiany, nawet chwilowej, ostrości wzroku, a jako maści, których dłuższy kontakt ze spojówką sugeruje dłuższy efekt terapeutyczny, można stosować przede wszystkim przed spać).

Ważne jest, aby przedłużyć leczenie o kilka dni, aby uniknąć nawrotów; nie zakrywaj chorego oka lub oczu bandażem, ponieważ bandaż na oku, zwiększając temperaturę wewnątrz powiek, sprzyja inkubacji i reprodukcji drobnoustrojów; ponadto, zapobiegając mruganiu, trudno jest usunąć wysięk bogaty w drobnoustroje i toksyny.

Wirusowe zapalenie spojówek

Wirusy nie tylko penetrują tkankę spojówki (nabłonek), ale często powodują stan zapalny nabłonka rogówki, więc zmiana wirusowa ma zwykle charakter rogówkowo-spojówkowy.

Jednak może dominować uszkodzenie spojówki lub rogówki (np. w postaci opryszczki pospolitej).

Adenowirusy są czynnikami sprawczymi tego typu zapalenia spojówek; są to wysoce zaraźliwe formy, które są przenoszone przez wydzielinę łez i prawie zawsze są obustronne (z autoinokulacją). W najcięższych przypadkach mogą powstać pseudobłony, które powodują zrosty blizn pomiędzy spojówką gałkową i gałkową (simblefaron). Sekrety są zawsze surowicze i nigdy ropne, czasami mogą być poprzedzone adenowirusowym zapaleniem spojówek (gorączka gardłowo-spojówkowa).

Ważną postacią adenowirusowego zapalenia spojówek jest epidemia zapalenia rogówki i spojówek wywoływana przez niektóre typy adenowirusów (szczepy 8 i 19). Początek jest nagły, z pojawieniem się następujących objawów:

• obrzęk i przekrwienie spojówki;
• intensywne łzawienie;
• ból oka z powodu zajęcia rogówki.

Ponadto w tym przypadku uszkodzenie rogówki działa jak powikłanie, powodując zmętnienie rogówki ze spadkiem ostrości wzroku i zwiększoną światłowstrętem. Ewolucja jest zmienna, podobnie jak czas trwania; gojenie zwykle następuje po dwóch tygodniach, czasami może trwać miesiące. Często zdarzają się nawroty.

Wirusowe zapalenie spojówek jest szczególnie zaraźliwą chorobą wymagającą większej uwagi, aby uniknąć przeniesienia na osoby trzecie (ogólnie zaleca się pozostawienie dzieci w domu ze szkoły do powrót do zdrowia).

Jest to jednak zwykle samoograniczająca się infekcja, trwająca około 1–3 tygodni; zimne okłady są szczególnie pomocne w łagodzeniu objawów, ale dla pacjentów z ciężką światłowstręt lub z ciężkimi objawami specjalista (okulista) może przepisać krople kortyzon. Chociaż terapia kortykosteroidami jest zwykle przeciwwskazana w infekcjach wirusowych, szczególnie w infekcjach przerostowych z powodu infekcji działanie kortyzonu, w przypadku zapalenia rogówki i spojówki przewaga działania przeciwzapalnego i obkurczającego kortyzonu na proinfekcyjny.

Opryszczkowe zapalenie rogówki i spojówek

Wirus opryszczki pospolitej jest częstą przyczyną zapalenia spojówek.

Pierwsza infekcja może wystąpić podczas porodu, w którym to przypadku noworodek zostaje zarażony przez matkę, która jest nosicielem infekcji opryszczki narządów płciowych i dróg moczowo-płciowych. Może rozwinąć się w postać roztargnioną, a nawet ciężką, a czasem śmiertelną. Często dotyczy również rogówki.

Zapalenie spojówek trwa zwykle od dwóch do trzech tygodni, podczas gdy zapalenie rogówki może trwać miesiącami.

Po przezwyciężeniu pierwszej infekcji pacjent nie może być uznany za definitywnie wyleczonego: w rzeczywistości wirus nie jest niszczony przez zakażone komórki, ale pozostaje utajony, bez manifestacji klinicznych oznaki.

Następnie wirus może stać się aktywny z różnych powodów (ciepło, zimno, promienie ultrafioletowe, obniżona odporność systemowe, sytuacje stresowe) i powodują nawrót, zwykle sezonowy, który ma istotną cechę tylko uszkodzenia rogówka (zapalenie rogówki) bez dotykania spojówki.

Parzysty półpasiec (półpasiec) może powodować zapalenie spojówek, ze znacznie poważniejszymi uszkodzeniami rogówki i poważnymi powikłaniami w 50% przypadków, dotykającymi nie tylko rogówkę, ale także inne ważne struktury oka:

• twardówka;
• nerw wzrokowy;
• naczyniówka.

Terapia opryszczkowego zapalenia spojówek opiera się na zastosowaniu miejscowym antybiotyki o szerokim spektrum działaniaw celu uniknięcia nadkażenia bakteryjnego, ewentualnie poprzez łączenie leki przeciwwirusowe do stosowania miejscowego (maści okulistyczne).

Alergiczne zapalenie spojówek

Alergiczne zapalenie spojówek jest dość powszechną i niezwykle polimorficzną postacią zapalenia spojówek.

Spojówka jest miejscem występowania reakcji alergicznych, nawet o znacznym nasileniu, wielokrotnie w kontakcie z różnymi alergenami obecnymi w środowisku i dzięki bogatemu unaczynieniu oraz unerwienie.

Przyciągnięte alergeny mogą być przenoszone drogą powietrzną (np. pyłki) lub przenoszone przez kontakt (kosmetyki i inne substancje drażniące). Powtarzające się infekcje bakteryjne lub długotrwała farmakoterapia mogą również powodować reakcje alergiczne u osób podatnych. Kliniczny rozwój wszystkich tych postaci jest zwykle przewlekły.

Najczęstsze formy:

• atopowe zapalenie spojówek (katarowe zapalenie spojówek),
• kontaktowe zapalenie skóry i spojówek (postać spowodowana wielokrotnym narażeniem na chemikalia działające jak alergeny).

Atopowe zapalenie spojówek jest spowodowane przez kilka alergenów, ale zwykle pyłki podczas „Katar sienny"Lub sezon pylenia. Inne alergeny:

• materia roślinna;
• pochodne zwierząt naskórkowych;
• profesjonalne proszki.

Może występować w formie sezonowej lub wieloletniej.

Postać ostra charakteryzuje się szybką i nagłą reakcją zapalną, która pojawia się kilka minut po ekspozycji na czynnik alergiczny; charakteryzuje się obecnością:

• przekrwienie (patrz. zdjęcie powyżej);
• obrzęk (znaczny obrzęk);
• wydzielanie;
• silne swędzenie, pieczenie i światłowstręt.

Ta forma zwykle dotyczy obu oczu, a po wyeliminowaniu alergenu objawy ustąpią.

W postaciach przewlekłych obraz kliniczny jest mniej dramatyczny, z umiarkowanym przekrwieniem i wydzieliną, nawet jeśli objawy odczuwane przez pacjenta mogą być szczególnie dokuczliwe.

Optymalna terapia powinna mieć na celu wyeliminowanie patogenu, co często nie jest możliwe, dlatego stosuje się głównie miejscowe leczenie objawowe lekami przeciwhistaminowymi i kortyzonem.

Wiosenne zapalenie spojówek

Jest to obustronne i nawracające zapalenie rogówki i spojówki, które dotyczy głównie: dzieci i młodzież.

Etiologia jest nieznana, ale różne cechy sugerują możliwą przyczynę alergii:

• cykliczne i powtarzalne;
• sezonowość;
• swędzenie i połączenie z innymi objawami alergicznymi.

Rozważono również immunologiczną hipotezę etiologiczną na podstawie konstytucyjnej nadwrażliwości na czynniki nieszkodliwe (ciepło, światło, wilgoć).

Choroba zaczyna się szybko:

• stała światłowstręt;
• silne swędzenie, często związane z czuciem ciało obce w oku;
• ból;
• obfite łzawienie.

Dziecko często pokazuje charakterystyczne znaki:

• obniża głowę;
• chroni oczy przed światłem;
• może odczuwać ból, który powoduje, że stale pociera oczy.

Rogówka jest rzadko dotknięta.

Miejscowe i objawowe leczenie kroplami do oczu. Odpowiedni:

• leki zmniejszające przekrwienie;
• leki przeciwhistaminowe;
• kortyzon.

Przydatne jest łączenie tych leków z kwas kromoglikowy, co jest szczególnie przydatne w celach profilaktycznych, zanim pojawią się objawy sezonowe.

Zapalenie spojówek spowodowane czynnikami chemicznymi i fizycznymi

Ta postać choroby jest spowodowana różnymi czynnikami drażniącymi spojówkę:

• fizyczne, takie jak światło, śnieg, promienie rentgenowskie i promienie gamma;
• chemikalia, takie jak srebro (często występujące w kroplach do oczu), drażniące gazy, mydło, dym papierosowy, nawozy, woda basenowa niepoddana działaniu chloru.

Do najczęstszych objawów należą zmienne kliniczne charakteryzujące się:

• przekrwienie;
• światłowstręt;
• łzawienie;
• gorąca sensacja;
• uczucie mrowienia i ciała obcego.

Leczenie ma przede wszystkim charakter profilaktyczny, unikając ekspozycji na patogen; Pomocne może być, zwłaszcza w przypadku ekspozycji na czynniki chemiczne, przepłukanie oczu roztworem soli fizjologicznej w celu usunięcia substancji, a następnie kroplami antybiotyku i/lub kortyzonu.

Trachoma

Jaglica to przewlekłe zapalenie spojówek i rogówki (zapalenie rogówki i spojówki) charakteryzujące się tworzenie się guzków, które sprawiają, że powierzchnia oka jest szorstka i ziarnista (zwana również ziarnistą) zapalenie spojówek). Początkowe objawy są typowe dla zapalenia rogówki i spojówki z przewlekłym wydzielaniem ropnego śluzu.

Powstaje w wyniku zakażenia bakterią Chlamydia Trachomatis, odpowiedzialną również za: chlamydia (choroba weneryczna).

Zakażenie następuje poprzez bezpośredni kontakt poprzez wszczepienie wydzielin narządów płciowych do oczu; bakteria determinuje swoje patogenne działanie poprzez wytwarzanie toksyny wywołującej stan zapalny, niszczenie spojówki i tkanki rogówki, co prowadzi do możliwych powikłań, takich jak owrzodzenia rogówki i rozległe blizny do ślepota. Inną możliwą komplikacją są zmiany kształtu powiek spowodowane procesami gojenia.

Ewolucja choroby jest niezwykle powolna i tylko przy wczesnej diagnozie i odpowiednim leczeniu można ją wyleczyć w ciągu kilku miesięcy bez powikłań.

Leczenie obejmuje środki zapobiegawcze w zakresie higieny, dezynfekcji i izolacji pacjentów, ponieważ choroba zwykle rozwija się w trudnych warunkach środowiskowych i zanieczyszczeniach.

Wybór terapeutyczny polega na stosowaniu określonych antybiotyków (tetracyklin) podawanych kilka razy dziennie przez kilka tygodni, a czasem nawet miesięcy. Leczenie powikłań jest często chirurgiczne, aż do przeszczepu rogówki w celu wyleczenia.