Nadmierna ruchliwość stawów: co to jest, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest hipermobilność stawów?

Hipermobilność stawów oznacza, że ​​niektóre lub wszystkie stawy mają niezwykle duży zakres ruchu. Osoby z nadmierną mobilnością są szczególnie podatne i zdolne do poruszania kończynami w pozycjach, które inne osoby uważają za niemożliwe.

Wiele osób z hipermobilnymi stawami nie ma żadnych problemów i nie wymaga leczenia. Jednak hipermobilność stawów może czasami powodować nieprzyjemne objawy, takie jak:

• ból stawu;
• ból pleców;
• zwichnięcie stawów;
• urazy tkanek miękkich, takie jak zapalenie pochewki ścięgna (zapalenie pochewki ochronnej wokół ścięgna).

Jeśli hipermobilność powoduje tego typu objawy, często określa się ją mianem zespołu hipermobilności stawów.

Patologia hipermobilności stawów jest często dziedziczna (występuje w rodzinach).

Uważa się, że jedną z głównych przyczyn hipermobilności stawów jest zmiana rodzaju białka zwanego kolagenem.

Kolagen znajduje się w całym ciele – na przykład w skórze i więzadłach (twarde opaski łączące dwie kości w stawie). Jeśli kolagen jest słabszy niż powinien, tkanki w ciele będą kruche. Może to sprawić, że więzadła i stawy będą szczególnie luźne i elastyczne. W rezultacie stawy mogą rozszerzać się dalej niż zwykle.

Czasami hipermobilność stawów jest częścią rzadkiego i poważniejszego stanu, takiego jak:

• Wrodzonej łamliwości kości - stan dotykający kości;
• zespół Marfana - stan, który wpływa na naczynia krwionośne, oczy i szkielet osoby;
• Zespół Ehlersa-Danlosa - stan, który powoduje rozciąganie się skóry i powstawanie siniaków.

Wszystkie te warunki zostały szczegółowo opisane poniżej w sekcji „Przyczyny”.

Jak powszechna jest hipermobilność stawów?

Uważa się, że ten stan może w pewnym stopniu dotyczyć do 3 na 10 osób. Choroba częściej dotyka kobiety niż mężczyzn, ponieważ żeńskie hormony zwiększają elastyczność.

Hipermobilność stawów jest dość powszechna u dzieci. Dzieci z nadmierną ruchliwością stawów mogą zginać się w nietypowych pozycjach (często nazywanych „podwójnymi stawami”). U wielu dzieci stawy stają się sztywniejsze w okresie dojrzewania. ale u niektórych osób nadmierna ruchliwość stawów i związane z nią objawy utrzymują się w wieku dorosłym życie.

Zespół Marfana dotyka około 1 na 5000 osób.

Objawy hipermobilności stawów

Wiele osób z hipermobilnymi stawami ma niewiele problemów lub nie ma ich wcale. Hipermobilność niekoniecznie oznacza ból lub trudności. Jeśli masz bolesne objawy, najprawdopodobniej masz zespół hipermobilności stawów.

Zespół hipermobilności stawów

Zespół hipermobilności stawów może powodować:

• bóle stawów, zwłaszcza po pracy fizycznej lub wysiłku fizycznym – wiąże się to z nadmiernym wysiłkiem torebka stawowa (struktura otaczająca staw) i więzadła (sztywne opaski łączące dwie kości w wspólny);
• ból mięśni, ponieważ mięśnie pracują ciężej, gdy stawy są elastyczne;
• ból pleców;
• skłonność do siniaków i siniaków;
• ból nasilający się w ciągu dnia iw nocy po odpoczynku;
• zmęczenie (bardzo zmęczone);
• ból nocny u dzieci.

Zespół hipermobilności stawów może być spowodowany zmianami w kolagenie (białko w tkance łącznej). W takim przypadku mogą wystąpić inne współistniejące choroby lub objawy, ponieważ kolagen jest obecny w całym ciele.

Jeśli występuje nadmierna ruchliwość stawów, która jest częścią innego stanu, takiego jak zespół Ehlers-Danlos (rozciąganie skóry i łatwe powstawanie siniaków), możesz również mieć dodatkowe objawy.

Dodatkowe objawy

Osoby z zespołem hipermobilności stawów mogą mieć inne powiązane stany i objawy, w tym:

• zespół jelita drażliwego (IBS) – zaburzenie, które wpływa na układ pokarmowy, powodując ból brzucha, biegunka i zaparcia;
• niemożność utrzymania moczu Rodzaj nietrzymania moczu, który występuje, gdy mięśnie dna miednicy są zbyt słabe, aby zapobiec oddawaniu moczu.
• niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie), które może prowadzić do: półomdlały;
• przepukliny - wewnętrzna część ciała, narządy wystają przez słabe obszary mięśni lub ściany otaczającej tkanki;
• Żylaki – spuchnięte i powiększone żyły, zwykle niebieskie lub ciemnofioletowe
• płaskostopie - wewnętrzna część nóg (łuk) nie unosi się nad ziemię podczas stania;
• opadające powieki;
• cienka lub elastyczna skóra;
• niebieskawy odcień białej części oczu (twardówki);
• uczucie niepokoju lub zdenerwowania.

Uraz stawów

Jeśli masz hipermobilne stawy, możesz być narażony na zwiększone ryzyko urazów stawów, takich jak częściowe lub całkowite ich zwichnięcie (gdy staw jest niewłaściwie ustawiony). Stawy, zwłaszcza w barku, mogą się zwichnąć, jeśli są nadmiernie rozciągnięte. Zwichnięty staw można przywrócić na swoje miejsce w szpitalu.

Ponadto osoba z nadmierną mobilnością może być narażona na zwiększone ryzyko urazów tkanek miękkich, na przykład mogą wystąpić:

• zapalenie pochewek ścięgnistych - zapalenie (obrzęk) pochewki ochronnej wokół ścięgna; Ścięgna - Mocne, elastyczne sznury łączące mięśnie z kośćmi
• zapalenie torebki stawowejZapalenie kaletki, czyli małego wypełnionego płynem worka znajdującego się nad stawami oraz między ścięgnami i kośćmi.
• zapalenie nadkłykcia - stan, który wpływa na zewnętrzną część łokcia, powodując obrzęk i ból.

Przyczyny hipermobilności stawów

Istnieją cztery czynniki, które mogą przyczynić się do hipermobilności stawów:

1. kształt końców kości;
2. struktura kolagenu (rodzaj białka występujący w niektórych typach tkanek);
3. napięcie mięśni;
4. poczucie pozycji i ruchu stawów.

Zostały one wyjaśnione bardziej szczegółowo poniżej.

Kształt końców kości

Staw to połączenie dwóch kości. Kształt kości określa, jak daleko możesz poruszać kończynami. Na przykład kończyny będą bardziej elastyczne, jeśli gniazdo, w którym porusza się kość, takie jak kość barkowa lub biodrowa, jest płytkie. Płytkie gniazdo zwiększy zakres ruchu stawu.

Struktura kolagenu

Kolagen to rodzaj białka występującego w całym ciele, takim jak skóra i więzadła. Więzadła to twarde pasma tkanki łącznej (włókna podtrzymujące inne tkanki i narządy w ciele), które łączą ze sobą dwie kości w stawie. Wzmacniają staw i ograniczają ruch w określonych kierunkach.

Jeśli zmieni się struktura kolagenu, może on nie być tak silny, a tkanki zawierające kolagen będą kruche. Może to prowadzić do luźnych lub łatwo naciągniętych więzadeł. Zaatakowane mogą być wszystkie stawy, zwłaszcza kolana i kciuki.

Zmiany w strukturze kolagenu mogą być spowodowane zmianami w genach. Geny to pojedyncze jednostki materiału genetycznego, które osoba dziedziczy po rodzicach. Zawierają instrukcje genetyczne, które mówią ciału, jak ma działać. Jeśli zmienią się instrukcje genetyczne w genach, może to zmienić strukturę kolagenu.

Może istnieć kilka genów wpływających na kolagen, a zmiany w tych genach mogą powodować nadmierną ruchomość stawów.

Hormony wydają się również odgrywać rolę w hipermobilności stawów, ponieważ żeński hormon estrogen zwiększa elastyczność, prawdopodobnie działając na kolagen. Kobiety mogą stwierdzić, że ich stawy są bardziej elastyczne przed miesiączką i mniej elastyczne po menopauzie (kiedy kobiety przestają miesiączkować). Dlatego kobiety są bardziej elastyczne niż mężczyźni.

Napięcie mięśni

Dzieci z nadmierną ruchliwością stawów mogą mieć pewien stopień niedociśnienia (niskiego napięcia mięśniowego). Częściej występuje u dzieci z Zaburzenia ze spektrum autyzmu (zaburzenia rozwojowe) i nieprawidłowości chromosomalne, takie jak: Zespół Downa. Zespół Downa wpływa na rozwój fizyczny i powoduje trudności w nauce.

Odczucie ruchu stawów

Powinieneś wyczuć pozycję i ruch stawów. Na przykład, nawet jeśli zamkniesz oczy, powinieneś wiedzieć, czy ramię jest zgięte, czy proste. Termin medyczny na to znaczenie to propriocepcja.

Jeśli jednak masz niezwykłe poczucie ruchu w stawie, nie będziesz w stanie wyczuć, kiedy staw jest zbyt rozciągnięty, więc będziesz mieć szerszy zakres ruchu.

Inne choroby

Hipermobilność stawów może być częścią poważniejszego stanu podstawowego. Są to często choroby dziedziczne, które rodzice przekazują swoim dzieciom.

Wrodzonej łamliwości kości

Osteogenesis imperfecta jest rzadkim stanem zwanym czasem chorobą kruchości kości, ponieważ powoduje łamliwość kości. Ten stan może również wpływać na zęby, powodując utratę słuchu i niebieskie zabarwienie twardówki (białej części oczu). Najpoważniejsze formy wady osteogenezy mogą dotyczyć 1 na 25 000 osób.

zespół Marfana

zespół Marfana - stan, który wpływa na tkanki łączne organizmu. Zapewniają wsparcie i strukturę innym tkankom i narządom. Zespół Marfana może wpływać na:

• naczynia krwionośne, powodujące uszkodzenie serca;
• szkielet, powodujący wydłużenie, chudość kończyn;
• oko, powodując przesunięcie przezroczystej soczewki z przodu oka do nieprawidłowej pozycji (przemieszczenie soczewki).

Około 1 na 5000 osób ma zespół Marfana.

Zespół Ehlersa-Danlosa

Szacowany, Zespół Ehlersa-Danlosa dotyczy 1 do 2 osób na 10 000 osób.

Podobnie jak zespół Marfana, zespół Ehlersa-Danlosa wpływa również na tkankę łączną, chociaż różne typy zespołu powodują nieco inne objawy. Zespół Ehlersa-Danlosa może powodować:

• siniaki;
• elastyczność skóry;
• słabe gojenie się ran, prowadzi to do blizn;
• niebieska twardówka (biała część oczu).

Diagnostyka

Jeśli twój lekarz uważa, że ​​możesz mieć nadmierną ruchomość stawów, test Beytona jest często używany jako szybki test do oceny zakresu ruchu w niektórych stawach.

Nie można go jednak wykorzystać do potwierdzenia diagnozy, ponieważ ważne jest zbadanie wszystkich stawów.

Terapeuta może również zlecić badania krwi i prześwietlenia, aby wykluczyć inne stany związane z bólem stawów, takie jak: reumatoidalne zapalenie stawów.

Jeśli masz inne objawy oprócz hipermobilnych stawów, terapeuta może dodatkowo ocenić twoje schorzenia przy użyciu kryteriów Brighton, które mogą pomóc w ustaleniu, czy masz zespół hipermobilności (SGS).

Leczenie hipermobilności stawów

Jeśli masz nadmierną ruchomość stawów, która nie powoduje żadnych objawów, leczenie nie jest wymagane. Jednak możesz potrzebować leczenia, jeśli masz zespół hipermobilności stawów i powoduje to objawy, takie jak ból stawów.

W zależności od objawów schorzenie może być leczone przez wielu pracowników służby zdrowia, w tym:

• Lekarz;
• reumatolog - specjalista chorób mięśni i stawów;
• fizjoterapeuta - specjalista w leczeniu różnych schorzeń metodami fizycznymi, takimi jak masaż, ultradźwięki itp. manipulacje;
• terapeuta zajęciowy - pracownik służby zdrowia przeszkolony w identyfikowaniu potencjalnych obszarów problemowych w codziennym życiu pacjenta, takich jak ubieranie się i opracowywaniu praktycznych rozwiązań;
• ortopeda - specjalista leczenia deformacji i dysfunkcji narządu ruchu.

Fizjoterapia i ćwiczenia

Z fizjoterapii mogą korzystać osoby z hipermobilnymi stawami z wielu powodów. Na przykład fizjoterapia może być wykorzystana do:

• zmniejszenie bólu;
• poprawa siły i sprawności mięśni;
• poprawa postawy;
• poprawa czucia pozycji i ruchu ciała (propriocepcja);
• korygowanie ruchu poszczególnych stawów.

Istnieje wiele metod fizjoterapii, które można zastosować. Na przykład może być oferowany program ćwiczeń, który obejmuje trening siłowy i równowagi, określone techniki rozciągania i wskazówki dotyczące stymulacji.

Praca polega na równoważeniu okresów aktywności z okresami odpoczynku. Oznacza to, że nie przesadzaj ani nie wykraczaj poza swoje możliwości, ponieważ jeśli to zrobisz, może to spowolnić postęp twojego powrotu do zdrowia.

Jedno z ostatnich badań fizjoterapii u dzieci z zespołem hipermobilności stawów wykazało, że ogólny program: poprawa siły i sprawności mięśni była tak samo skuteczna, jak program ukierunkowany na konkretne stawy. Obie grupy dzieci w badaniu były w stanie znacząco zmniejszyć ból.

Terapia zajęciowa

Terapia zajęciowa ma na celu promowanie zdrowia i dobrego samopoczucia ludzi poprzez ich codzienne czynności. Jeśli masz stawy hipermobilne, profesjonalny lekarz może pomóc Ci dostosować dom i styl życia do Twojego stanu.

Terapeuta zajęciowy pomoże Ci znaleźć rozwiązanie zadań w domu lub w pracy, zmniejszając obciążenie stawów.

Stosując metody sugerowane przez terapeutę zajęciowego przywrócisz i poprawisz swoją samodzielność. Na przykład lekarz może zasugerować zainstalowanie poręczy na łóżku, które pomogą wstać i wstać z łóżka;

Ortopedia

Płaskostopie (płaskostopie), gdzie wnętrze stopy (łuki) jest spłaszczone, często wiąże się z hipermobilnością. Dzieje się tak, ponieważ łuki nóg zapadają się pod ciężarem ciała z powodu zbytniego osłabienia więzadeł (twardych pasm tkanki łącznej) na podudziu.

Zmiana pozycji stóp poprzez noszenie wkładki może zmniejszyć ból kolan i kostek.

Przeciwbólowe

Innym aspektem leczenia zespołu hipermobilności stawów jest stosowanie leków przeciwbólowych.

Dostępne bez recepty leki przeciwbólowe, takie jak paracetamol. Możesz również przepisać leki zawierające paracetamol i kodeinę, która jest silnym środkiem przeciwbólowym.

Niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofenmoże być stosowany w celu złagodzenia obrzęku stawów.

Środki przeciwbólowe i NLPZ są również dostępne jako żele lub spraye, które można nakładać bezpośrednio na bolące stawy.

Sprawdź informacje dołączone do leku, aby upewnić się, że jest dla Ciebie odpowiedni. Na przykład ibuprofen należy stosować ostrożnie u osób z:

• astma;
• choroba nerek;
• problemy z wątroba.

Niektóre osoby z hipermobilnością stawów mogą skorzystać ze skierowania do specjalisty od bólu, takiego jak klinika bólu.

Chirurgia

Operacja nie jest zalecana w przypadku hipermobilności stawów, ponieważ tkanka stawowa nie goi się dobrze i może prowadzić do choroby zwyrodnieniowej stawów (zapalenie stawów, które atakuje chrząstkę w stawie). Wyjątkiem jest przypadek zerwania (rozszczepienia) ścięgien, które należy naprawić chirurgicznie. Ścięgna to twarde, gumowate sznury, które łączą mięśnie z kośćmi.

Powikłania hipermobilności stawów

Ludzie mogą mieć wiele komplikacji związanych ze stawami hipermobilnymi. Zostały one krótko omówione poniżej.

Zapalenie kości i stawów

Osoby z nadmierną ruchliwością stawów mogą mieć nieco zwiększone ryzyko rozwoju choroby zwyrodnieniowej stawów. Jest to stan, który wpływa na stawy i powoduje:

• łagodne zapalenie (obrzęk) tkanek w stawach i wokół nich;
• uszkodzenie chrząstki, mocna, gładka powierzchnia, która wyrównuje kości i umożliwia łatwe poruszanie się stawów bez tarcia;
• powstawanie procesów kostnych, które rozwijają się wokół krawędzi stawów.

Kontuzje

Jeden przegląd wielu badań wykazał, że osoby z hipermobilnością stawów są narażone na zwiększone ryzyko urazów kolana w sportach kontaktowych. Obejmuje to sporty takie jak piłka nożna, koszykówka i hokej. Jednak ryzyko kontuzji kostki nie wzrosło.

Wypadanie narządów miednicy

Kobiety z nadmierną mobilnością stawów lub stanami, takimi jak zespół Marfana lub zespół Ehlersa-Danlosa, mogą być narażone na zwiększone ryzyko wypadanie narządów miednicy. W takim przypadku narządy wewnątrz miednicy wysuwają się z normalnej pozycji. Na przykład macica może wsunąć się do pochwy.

Jeśli masz nadmierną ruchomość stawów lub jeden z tych stanów, tkanki łączne w ciele, które zapewniają wsparcie i strukturę innym tkankom i narządom, są słabsze niż zwykle. Jest bardziej prawdopodobne, że nie będą w stanie wspierać narządów wewnętrznych i możesz mieć utratę narządów.

Prognoza

Zespół hipermobilności stawów może być bardzo trudny do życia, ponieważ może powodować zmęczenie i długotrwały ból. Ludzie mogą również uznać, że uzyskanie prawidłowej diagnozy wymaga czasu ze względu na szeroki zakres objawów, które może powodować zespół hipermobilności.

Jednak po zdiagnozowaniu zespół hipermobilności stawów można leczyć mieszanką ćwiczeń fizycznych i fizykoterapii (gdzie stosuje się metody fizyczne w celu przyspieszenia gojenia). Program ćwiczeń poprawiający kondycję i siłę mięśni może być również skuteczny w zmniejszaniu bólu.

Charakter zespołu hipermobilności stawów oznacza, że ​​istnieje zwiększone ryzyko urazu, takiego jak zwichnięcie i uszkodzenie tkanki miękkiej. Dlatego zarządzanie hipermobilnością stawów może obejmować leczenie krótkoterminowych urazów w miarę ich pojawiania się oraz przestrzeganie długoterminowego planu leczenia w celu zajęcia się codziennymi objawami.

Zapobieganie

Ponieważ hipermobilność stawów jest dziedziczna, nie można jej zapobiec. Jednak gdy zespół hipermobilności stawów powoduje objawy, można im zapobiegać, unikając kontuzji i stosując odpowiednie leczenie.