Łuszczyca kropelkowata: co to jest, objawy, leczenie, rokowanie

Co to jest łuszczyca łzowa?

Łuszczyca kropelkowata jest formą łuszczyca, często pojawiające się po bólu gardła i innych podobnych infekcjach. Pochodzi od łacińskiego słowa gutta (co oznacza kropelki), ból charakteryzuje się spontanicznym pojawieniem się małych, różowych, przypominających kropelki guzków, zwykle na tułowiu, ramionach i nogach.

Człowiek może dostać łuszczycy kropelkowatej jednorazowo lub z przerwami w połączeniu z nawracającymi infekcjami lub innymi możliwymi wyzwalaczami. Może to czasami świadczyć o tym, że choroba ostatecznie rozwija się w powszechną postać choroby – przewlekłą łuszczycę.

Według Fundacji Łuszczycy, postać choroby w kształcie łzy najczęściej dotyka dzieci i dorosłych poniżej 30 roku życia i stanowi około 10% wszystkich przypadków choroby. Dotyka ludzi wszystkich ras i dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety.

Jest to druga najczęstsza postać choroby (po przewlekłej łuszczycy), która jak wszystkie postacie może występować rodzinnie.

Objawy i oznaki

Łuszczyca kropelkowata jest podobna do łuszczycy plackowatej, ponieważ objawia się nagłym pojawieniem się rumieniowej (czerwonej) łuszczącej się wysypki (patrz tabela). Zdjęcie). Jednak w przeciwieństwie do łuszczycy plackowatej, wysypka nie występuje bardzo gruby i wydaje się być oddzielone, a nie skupione.

Choroba objawia się tworzeniem dziesiątek, a nawet setek małych grudek (guzków) w kształcie łez, głównie na tułowiu lub kończynach. Czasami grudki mogą rozprzestrzeniać się na twarz, uszy lub skórę głowy, ale prawie nigdy nie wpływają na dłonie, podeszwy ani paznokcie, jak inne rodzaje łuszczycy.

Łuszczyca kropelkowata jest zwykle swędząca niż inne postacie choroby i można ją łatwo pomylić z wysypką polekową. różyczka u dzieci lub inne schorzenia dermatologiczne.

Kiedy grudki zaczynają się goić, zmieniają kolor z jasnoróżowego na ciemnoczerwony. Rzadko pozostawiają blizny, chyba że skóra została poważnie zadrapana.

Epizod łzy może trwać tygodnie lub miesiące i może dotyczyć osób z wcześniej zdiagnozowaną łuszczycą plackowatą.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Łuszczyca kropelkowata, podobnie jak wszystkie inne typy, jest niezakaźna. choroby autoimmunologiczne. Z powodów, które nie są dobrze zrozumiałe, układ odpornościowy nagle traktuje komórki skóry jako zagrożenie i wyzwala reakcję zapalną, aby „kontrolować” to, co sugeruje jako infekcję.

Zapalenie z kolei powoduje nadprodukcję komórek skóry, powodując ich namnażanie się szybciej niż obumieranie. Powoduje to czerwone, łuszczące się zmiany zwane łuszczycą.

Naukowcy uważają, że choroba jest spowodowana kombinacją genetyki i środowiska. Uważa się, że pewne mutacje genetyczne predysponują osobę do choroby, ale objawy pojawiają się dopiero w konfrontacji z określonymi czynnikami środowiskowymi.

W łuszczycy kropelkowatej naukowcy zidentyfikowali szereg mutacji, głównie związanych z grupą genów ludzkiego antygenu leukocytowego C (HLA-C), uważanych za związane z chorobą.

Jeśli chodzi o czynniki wywołujące chorobę, około 80% przypadków w kształcie łzy jest związanych z niedawnym wybuchem paciorkowcowego zapalenia gardła (ostre zapalenie gardła).

Wysypka pojawia się zwykle dwa do trzech tygodni po infekcji paciorkowcami. Łuszczyca kropelkowata może również dotknąć osoby, które niedawno wyzdrowiały z zapalenia migdałków, ospy wietrznej lub infekcji górnych dróg oddechowych. Ponieważ wiele z tych infekcji jest powszechnych w dzieciństwie, dzieci są dotknięte nieproporcjonalnie.

Stres, uraz skóry i niektóre leki (beta-blokery i leki przeciwmalaryczne) mogą również powodować początkowe lub późniejsze zaostrzenia objawów. Jeśli ktoś miał nawracające ataki łuszczycy, należy sprawdzić, czy jest nosicielem. S. pyogenespowodujące anginę.

Diagnostyka

Nie ma testów laboratoryjnych ani badań obrazowych, aby dokładnie zdiagnozować chorobę. Rozpoznanie opiera się przede wszystkim na badaniu fizykalnym, wywiadzie medycznym (w tym wywiadzie rodzinnym dotyczącym łuszczycy) oraz wykluczeniu wszystkich innych możliwych przyczyn.

Jeśli podejrzewa się łuszczycę, lekarz prawdopodobnie pobierze próbkę krwi lub gardła w celu zbadania na obecność paciorkowców. Biopsja skóry, czasami stosowana w leczeniu innych rodzajów łuszczycy, zwykle nie pomaga.

Jeśli przyczyna jest niejasna, dermatolog dokona diagnozy różnicowej, aby wykluczyć inne stany o podobnych objawach. Mogą to być:

• Chłoniak T-komórkowy skóry (TCLC), manifestacja dermatologiczna chłoniak nieziarniczy.
• Numeryczny zapalenie skóry (wyprysk tarczowy).
• Porost różowy.
• Syfilis.
• Mikrosporia (liszaj obrączkowy).

Leczenie łuszczycy kropelkowej

Łuszczyca kropelkowata ma tendencję do samoograniczania się i może ustąpić samoistnie dzięki leczeniu podtrzymującemu. Głównym celem leczenia jest złagodzenie swędzenia, które zakłóca sen i prowadzi do nadmiernego drapania. W tym celu leczenie może obejmować:

• zmiękczające środki nawilżające;
• miejscowe maści kortykosteroidowe;
• balsamy ze smoły węglowej;
• szampon przeciwłupieżowy;
• doustne leki przeciwhistaminowe (w tabletce);
• zimne okłady.

Miejscowe kortykosteroidy są ważnym uzupełnieniem skutecznego leczenia wielu pacjentów z tym schorzeniem. Uważa się, że mechanizmy korzystne w leczeniu obejmują działanie przeciwzapalne, antyproliferacyjne, immunosupresyjne i zwężające naczynia.

Istnieje siedem klas kortykosteroidów, a przepisany lek należy wybrać z klasy odpowiedniej dla miejsca choroby. Kortykosteroidy o niższej sile działania należy stosować na twarz i obszary międzypasmowe, na przerzedzoną skórę oraz u niemowląt. Wysoce skuteczne kortykosteroidy są ogólnie akceptowane u dorosłych ze zmianami chorobowymi w innych częściach ciała. Grube płytki mogą wymagać leczenia najsilniejszymi kortykosteroidami.

Oprócz, doustne antybiotyki może być przepisany w celu leczenia podstawowej infekcji paciorkowcami. Warianty włączać penicylina, erytromycyna i azytromycyna.

Konieczne jest monitorowanie ewentualnej reakcji nadwrażliwości na wyżej wymienione leki przeciwbakteryjne, zwłaszcza na penicylinę. W przypadku podejrzenia nadwrażliwości lek należy natychmiast odstawić. Pacjenci z nadwrażliwością na penicylinę na ogół dobrze tolerują erytromycynę.

Chociaż istnieją dowody na to, że antybiotyki mogą skrócić przebieg początkowej epidemii, nie ma dowody, że mają jakąkolwiek wartość w zarządzaniu lub zapobieganiu późniejszym ogniska.

Ciężkie przypadki łuszczycy kroplowej mogą wymagać dodatkowego leczenia. W zależności od odsetka dotkniętej skóry i/lub częstotliwości nawrotów, opcje leczenia mogą obejmować:

• fototerapia (terapia UV);
• doustne kortykosteroidy, takie jak prednizon;
• tazaroten (maść), lek retinoidowy, który spowalnia hiperprodukcję komórek skóry.

Leki przeciwreumatyczne modyfikujące przebieg choroby (skr. BMARP), takie jak metotreksat lub cyklosporyna oraz leki biologiczne, takie jak Humira (adalimumab) lub Enbrel (etanercept), zwykle stosowany w 30% przypadków, które ostatecznie przechodzą w stan przewlekły łuszczyca. Nawet wtedy są one wprowadzane w życie tylko wtedy, gdy zawiodły wszystkie inne konserwatywne opcje.

Zabiegi uzupełniające

Analogi witaminy D są również stosowane w łuszczycy. Randomizowane, kontrolowane placebo i podwójnie ślepe badania wykazały znaczną poprawę w chorobie w porównaniu z odpowiedzią na inne terapie.

Inne terapie opisane w literaturze medycznej obejmują infuzję n-3 kwasy tłuszczowe pochodzące z oleju rybiego.

Rokowanie dla łuszczycy kropelkowatej

Łuszczyca kropelkowata to nieprowadząca do zgonu wysypka, która trwa od kilku tygodni do kilku miesięcy i może nawracać lub przekształcać się w przewlekłą łuszczycę typu plackowatego. Blizny, blizny się nie pojawiają. Wcześniej dotknięte obszary mogą wykazywać pozapalną hipopigmentację lub pozapalną hiperpigmentację.

Dane dotyczące rokowania choroby są skąpe. Chociaż kształt łzy jest często krótkotrwały, może również reprezentować początkowy etap przewlekłej łuszczycy. Częstość występowania przewlekłej progresji zgłaszana w małych badaniach wahała się od jednej trzeciej do około dwóch trzecich (68%) pacjentów z tą chorobą.

W badaniu 15 pacjentów, prawdopodobieństwo indywidualnego rozwoju przewlekłej łuszczycy w ciągu 10 lat po pojedynczym epizodzie ostrej łuszczycy łuszczyca w kształcie kropli wynosiła około 1 na 3, chociaż dalsze badania z większą liczbą pacjentów.

Podobnie jak w przypadku innych postaci łuszczycy, forma łzy poprawia się latem i pogarsza zimą. Po ustąpieniu epizodu ostrej łuszczycy kroplowej, wielu pacjentów będzie wykazywać jedynie łagodne objawy przez dłuższy czas lub wcale.