Fasciolopsidosis: objawy, leczenie, proces infekcji, diagnoza

Wielu zgodzi się, że fasciolopsidosis jest zbyt piękną i tajemniczą nazwą dla robaczycy związanej z kwiatem. W rzeczywistości jest to infekcja pasożytnicza wywoływana przez przywry lub przywry.

Choroba jest powszechna w krajach azjatyckich, zwłaszcza w Chinach, Tajlandii, Indiach i Wietnamie.

Trochę o chorobie

Czynnik sprawczy inwazji przywry Fasciolopsis buski. Dojrzałe osobniki mają specyficzny kształt języka o długości do 50 mm i szerokości 20 mm, koloru jasnoczerwonego. Jaja robaków mają owalny kształt, co odróżnia je od innych pasożytów wyraźnie widoczną pokrywką.

Dorośli w okolicy aparatu ustnego są wyposażeni w mocne przyssawki, za pomocą których są bezpiecznie przymocowane do błony śluzowej jelita cienkiego, prowokując jego uszkodzenie i zatruwając ludzki organizm produktami przemiany materii – truciznami i toksyny. Robaki należą do klasy hermafrodytów, to znaczy produkują już zapłodnione jaja, które są zdolne do inwazji.

Przekształca się to w procesy zapalne, dodanie wtórnej infekcji, ropni i martwicy w ogniskach ich pasożytnictwa.

Cykl życia robaka

Czynnik sprawczy choroby należy do klasy biohelmintów, to znaczy ścieżka jej rozwoju nie jest łatwa. Przedstawiciele tej grupy pasożytów muszą mieć co najmniej trzech żywicieli - ostatecznego, pośredniego i dodatkowego. Przyjrzyjmy się bliżej cyklowi życia Fasciolopsis buski.

Człowiek i zwierzęta domowe uwalniają jaja robaków do środowiska zewnętrznego. W ten sposób są ich ostatecznymi mistrzami. Aby kontynuować cykl życiowy, jaja muszą znajdować się w słodkiej wodzie, a po 2-3 tygodniach wykluwają się z nich miracidia - larwy pasożyta.

Posiadają aparat rzęskowy, dzięki któremu mogą poruszać się w żywiole wodnym w poszukiwaniu żywiciela pośredniego - ślimaka lub mięczaka. W kontakcie z nimi larwa wnika w warstwę powierzchniową tego ostatniego i po wejściu do ciała zaczyna aktywnie rozmnażać się bezpłciowo. W wyniku tego procesu powstają cerkarie – larwy wyposażone w aparat ogonowy, za pomocą którego pasożyt przyczepia się do roślin znajdujących się w wodzie – dodatkowych żywicieli. To tutaj przekształcają się w adolescaria - kolejny etap rozwoju, zdolny do ludzkiej inwazji.

Jak przebiega infekcja?

Fasciolopsidosis dotyka ludzi, gdy jedzą rośliny i owoce rosnące w słodkiej wodzie. Ponadto infekcję można pobrać z zanieczyszczonej wody, na przykład podczas kąpieli lub po umyciu owoców.

Choroba, jak wspomniano powyżej, diagnozowana jest głównie w krajach o klimacie tropikalnym. W naszych warunkach czynnik sprawczy fasciolopsydozy nie ma szans na przeżycie, można go jednak sprowadzić do Rosji i na Ukrainę odwiedzając Tajlandię, Indie czy Wyspy Filipińskie. Populacja żyjąca w ogniskach endemicznych cierpi na tę chorobę na dużą skalę, co wynika ze specyfiki ich diety oraz niedostatecznej kultury sanitarnej.

Objawy

Okres inkubacji trwa od 2 tygodni do 2 miesięcy, zależy to od cech odporności człowieka i masowości inwazji. Fasciolopsidosis negatywnie wpływa na narządy trawienne, prowokując ich mechaniczne uszkodzenia, rozwój ognisk zapalnych i zmian wrzodziejących w miejscach wprowadzenia robaków. Dodatkowo odnotowuje się patologie dystroficzne w wątrobie i trzustce.

Istnieją dwa etapy fasciolopsidozy. Rozważmy je bardziej szczegółowo w tabeli.

Stadium choroby	Objawy
OSTRY	Charakteryzuje się bólem brzucha, wzdęciami i biegunką z przewagą cuchnących stolców do 7 razy dziennie, których nie można powstrzymać tradycyjnymi lekami i prowadzi do uporczywego odwodnienia. Osoby z niską odpornością immunologiczną często rozwijają obrzęk kończyn i moszny wśród męskiej populacji.
CHRONICZNY	Choroba nabywa objawy brzuszne o umiarkowanym charakterze, a mianowicie niestabilne stolce typu zaparcia i biegunki, wyczerpanie pacjenta, niedokrwistość z niedoboru żelaza.

Czasami pacjenci mają obrzękowe i „suche” formy robaczycy. W pierwszym przypadku płyn jest z trudem usuwany z organizmu aż do rozwoju anasarca - zmian z obrzękiem całego obszaru ciała. W drugiej sytuacji mówimy o ciężkim odwodnieniu, postępującym z silnym osłabieniem, spadkiem temperatura i ciśnienie krwi, niedokrwistość, niewydolność serca z wysokim ryzykiem zgonu wynik.

Diagnostyka

Aby określić czynnik sprawczy choroby, przeprowadza się badanie skatologiczne i owoskopowe wymazu pobranego z okolicy odbytu osoby. Fasciolopsis buski składa niezwykłe jaja z wyraźnymi „czapkami”, to właśnie ten aspekt staje się decydujący w diagnozie.

Ponadto lekarz pyta pacjenta o fakt odwiedzania krajów o klimacie tropikalnym w celu zidentyfikowania ryzyka zachorowania na fasciolopsidozę - infekcję nietypową dla naszego obszaru. Jak wspomniano powyżej, objawy patologii nie pozwalają dokładnie określić prawdziwej robaczycy.

Po wyjaśnieniu diagnozy specjalista przepisuje odpowiednie leczenie. Ponieważ leki zwalczające ten rodzaj inwazji mają zwiększone właściwości toksyczne, patologię należy wyeliminować pod nadzorem lekarza.

Leczenie

Fasciolopsidoza wymaga odrobaczenia lekami przeciwpasożytniczymi o szerokim spektrum działania. Należą do nich następujące leki:

• Prazikwantel (Biltricid) - 75 mg na kg masy ciała dziennie, w trzech dawkach podzielonych. Kurs 1 dzień.
• Bitionol - 30-50 mg na kg masy ciała pacjenta, potrzeba tylko 15 dawek;
• Naftamon - 5 g dla dorosłych i dzieci powyżej 5 roku życia, 2,5 g w młodym wieku. Kurs 2 dni.

W ostrej fazie fasciolopsidozy, charakteryzującej się ciężkimi reakcjami alergicznymi, konieczne jest kuracja odczulająca z lekami przeciwhistaminowymi (Suprastin, Zyrtec) i Wapniem chlorek.

Rozwój zapalenia mięśnia sercowego i zapalenia wątroby związanego z ostrym procesem zapalnym w mięśniu sercowym i wątrobie wymaga terapii hormonalnej prednizolonem w dawce 40 mg na dobę przez 7 dni.

W przypadku dołączenia wtórnej infekcji dróg żółciowych pacjent proszony jest o podanie środków przeciwbakteryjnych i wzmacniających – witamin, immunomodulatorów, enzymów.

Rozwój powikłań ropnych, na przykład ropnia wątroby, wymaga leczenia chirurgicznego, a następnie zastosowania Chloxilu. Dodatkowo podane są zalecenia dotyczące żywienia z przewagą dań białkowych w diecie.

etnonauka

Ze względu na niespecyficzność choroby dla naszego regionu stosowanie alternatywnych metod leczenia zostało słabo zbadane. Wiadomo jedynie o skuteczności świeżo wyciśniętego soku wiśniowego, który ma właściwości przeciwrobacze w stosunku do tej inwazji.

Komplikacje

Konsekwencje fasciolopsidozy mogą być:

• kacheksja lub wyniszczenie ciała;
• uporczywa biegunka;
• wodobrzusze;
• ropnie wątroby;
• niewydolność serca;
• masywny obrzęk;
• śmierć.

Profilaktyka

Zapobieganie zakażeniu fasciolopsidozą wymaga masowego odrobaczenia osób cierpiących na patologię, żyjących w strefie endemicznej tej choroby. Dodatkowo należy prowadzić prace mające na celu ochronę rzek i mórz, mające na celu wyeliminowanie ich zanieczyszczenia kałem.

Obowiązkowe jest gotowanie wody pitnej pozyskiwanej z naturalnych źródeł. Rośliny rosnące w tym żywiole są poddawane obróbce termicznej przed spożyciem - parzone wrzątkiem.

Rokowanie z szybką diagnozą jest korzystne. Wszyscy członkowie rodziny pacjenta muszą przejść kompleksową terapię, ponieważ infekcja fasciolopsidozą może wynikać z jednego źródła infekcji.