Masaż na astmę oskrzelową: taktyka, technika

Masaż na astmę oskrzelową odnosi się do dość skutecznego sposobu wykonywania profilaktyki u pacjentów z chorobami oskrzelowo-płucnymi, zapobiegania nawrotom i stanom przedastmatycznym.

Klasyfikacja rodzajów masażu

Wśród wielu rodzajów masażu najbardziej wyróżniają się następujące techniki:

• higieniczny;
• odruch segmentowy;
• medyczny;
• kosmetyk;
• technika sprzętowa;
• Sporty;
• automasaż.

Oprócz klasycznego wyglądu istnieją inne techniki (punktowe, za pomocą puszek, indyjskie itp.).

W leczeniu objawów oskrzelowych najczęściej stosuje się TERAPEUTYCZNY I DOKŁADNY MASAŻ KOMÓRKI PIERSI. Przed użyciem wymagana jest obowiązkowa konsultacja lekarska z uwzględnieniem przeciwwskazań i konieczności wykonania zabiegu.

Przeciwwskazania do zabiegu

Masowanie aktywnie wpływa na prawie wszystkie układy i narządy, dlatego istnieją przeciwwskazania do jego wykonania.

Nie zaleca się wykonywania manipulacji:

• z aktywnym ostrym ogólnoustrojowym procesem zakaźnym, któremu towarzyszy stan gorączkowy;
• urazy klatki piersiowej;
• choroby gruźlicze;
• rozstrzenie oskrzeli z próchnicą tkanek;
• zapalenie płuc i zapalenie opłucnej;
• otwarte powierzchnie rany, czyraczność, naczyniaki krwionośne i znamiona w miejscu zabiegu;
• nowotwory złośliwe klatki piersiowej.

Przeciwwskazań w żadnym wypadku nie należy lekceważyć, zwłaszcza przy wykonywaniu masażu u dzieci, bo pomimo wszystkich korzyści płynących z zabiegu, czasami może wyrządzić znaczne szkody do pacjenta. Przed rozpoczęciem masażu zaleca się pacjentowi poddanie się badaniu diagnostycznemu i skonsultowanie się z lekarzem prowadzącym.

Taktyka masażu

Masaż na astmę oskrzelową jest niezbędny, aby aktywować zdolność rozszerzania oskrzeli (rozszerzanie odruchów) z późniejszą poprawą oddychania. Zabieg należy wykonywać w okresie międzynapadowym, co może zmniejszyć nasilenie i częstość występowania astmy. Technika masażu zapewnia zapobieganie powikłaniom przy jednoczesnym wzmacnianiu układu odpornościowego.

Podczas przeprowadzania manipulacji u dzieci ważne jest, aby wziąć pod uwagę zachowanie dziecka i nie używać siły podczas wykonywania zabiegu. W takim przypadku konieczne jest stopniowe podejście z elementami gry.

Jeśli w trakcie zabiegu pacjent odczuwa pogorszenie stanu, któremu towarzyszą nudności, zawroty głowy i uczucie gorąca należy natychmiast przerwać zabieg i złożyć wniosek pomoc medyczna.

Ćwiczenia oddechowe należy powtórzyć co najmniej 4 razy. Zaleca się zakończyć masaż lekkimi ruchami głaszczącymi w okolicy klatki piersiowej (5-6 minut).

Sposób wykonania

Masaż na astmę oskrzelową należy wykonywać codziennie, w cyklach 15 zabiegów. Za najbardziej komfortowy czas uważa się od 9 do 13 godzin. Przerwa po jedzeniu i ćwiczeniach powinna wynosić co najmniej 1,5-2 godziny. Czas trwania masażu to 10-15 minut.

1. Pacjent powinien siedzieć, stać za plecami i przez pierwsze 3 minuty masować stopniowo tylko plecy przejście do bocznych powierzchni klatki piersiowej i karku z lekkim głaskaniem i pocieraniem ruchy.
2. W kolejnym etapie należy ułożyć pacjenta na brzuchu, dodatkowo masując mięśnie grzbietu, przestrzenie między żebrami oraz okolicę nadłopatkową. Stosowane są techniki ugniatania, rozcierania i głaskania.

1. W okolicy kręgosłupa w górę, w kierunku szyi, a następnie okrężnym ruchem wykonując masując od kręgosłupa w kierunku łopatki stosuje się wcieranie (spirala lub prosty). Następnie wykonuje się głaskanie i ugniatanie mięśni kręgosłupa.
2. Pacjenta należy położyć na twardej, płaskiej powierzchni i rozpocząć ugniatanie i głaskanie okolicy nadobojczykowej oraz głównego mięśnia klatki piersiowej. W takim przypadku specjalista powinien zakryć dłońmi część żeber znajdujących się poniżej obszaru przeponowego i podczas wydechu lekko je nacisnąć. Procedurę należy powtórzyć 3-4 razy w różnych obszarach międzyżebrowych.

U dzieci można wykonać dodatkowy masaż wibracyjny nosa, którego technika polega na wymowie podczas wydłużonego wydechu długi syczący dźwięk, taki jak „uhhh” itp. Ten rodzaj masażu jest wykonywany w celu zapewnienia aktywności oddechowej w stanach ostrych atak. Dodatkowo rozluźnia obręcz barkową i łagodzi sztywność klatki piersiowej.

1. Masuj prawe płuco (dolna część) i lewe płuco (górny płat):

• ugniatanie powinno zająć co najmniej 80% całkowitego czasu przeznaczonego na masaż;
• resztę czasu poświęca się na pocieranie z przerywaną wibracją;
• najpierw masowana jest lewa przednia część klatki piersiowej;
• okolica lędźwiowa;
• powrót do dolnej części prawej łopatki;
• powierzchowna część lewej łopatki.

2. Wykonywanie masażu płuca prawego (płat górny) i płuca lewego (płat dolny):

• kurs to nie więcej niż 5 sesji, które odbywają się w odstępach 3 dni. Czas trwania sesji to pół godziny;
• w trakcie zabiegu w obu przypadkach wyznaczane są dwie główne strefy w okolicy klatki piersiowej i dwie kolejne po bokach plecy, które należy masować naprzemiennie, zaczynając od dolnej części i stopniowo przesuwając się w kierunku w górę;
• nie należy wykonywać intensywnych obciążeń w strefach asymetrycznych w ostrej niewydolności sercowo-naczyniowej, nadciśnieniu i ostrych atakach oskrzeli.

Oprócz IMAZ obserwuje się pozytywny efekt w leczeniu chorób oskrzeli (zwłaszcza u dzieci) za pomocą akupresury.

Masaż, aby złagodzić atak astmy

Masaż podczas ataku astmy ma na celu normalizację czynności oddechowej i poprawę funkcjonowania przepony. Najczęściej stosowane są następujące techniki:

MASAŻ TWARZY. Przy duszeniu zaleca się masowanie skrzydełek nosa. Aby to zrobić, należy zgiąć kciuki i wykonać ruchy wibracyjne tylną stroną (co najmniej 100-120 ruchów w ciągu 1 minuty). W takim przypadku pacjent powinien wziąć głęboki oddech ustami, a ruch masujący powinien być wykonywany tylko podczas głębokiego wydechu nosem. To ćwiczenie należy powtórzyć co najmniej 5 razy.

Mocno zaciskając nozdrza pacjenta zgiętymi kciukami, należy wyregulować wydech przez nos pacjenta (wdech powinien być ustami) i podczas wydechu częstymi ruchami oscylacyjnymi masuj skrzydła nosa, powtarzając to ćwiczenie przez co najmniej 3 pewnego razu.

Masaż okrężnymi ruchami należy wykonywać wszystkimi palcami obu rąk, przesuwając się od grzbietu nosa do kącików ust. Czynność tę wykonuje się co najmniej 10 razy, aż pacjent zacznie odczuwać lekkie ciepło.

Pozytywny efekt odnotowuje się podczas wykonywania masażu w okolicy czołowej. Skórę na czole masować opuszkami palców, zaczynając od środka czoła w kierunku okolicy skroniowej okrężnymi ruchami co najmniej 10 razy. Dodatkowo można pocierać skórę na czole ruchem obrotowym dłoni, które należy ułożyć w okolicy brwi. Dłonie powinny zbliżyć się do siebie.

Tylną częścią dłoni możesz pocierać okolice podbródka przesuwanymi ruchami od środka podbródka do kącika żuchwy, aż pojawi się lekkie uczucie ciepła.

MASAŻ PLECÓW. Masażysta powinien stanąć z boku pleców pacjenta i wyczuć palcami bruzdy międzyżebrowe. Utrzymując nacisk, konieczne jest wykonywanie ruchów wibracyjnych rękami bez zmiany ich pozycji. Dość często podczas wykonywania takiej manipulacji pacjent ma łaskotki, ale nie powinno to przerywać masażu, ponieważ normalizuje oddychanie.

Ponadto, w okolicy pleców, wzdłuż linii szkaplerza, skórę chwyta się 2 palcami, ciągnie w bok przez 1-2 sekundy i obracając dłoń łączy się ją wewnątrz, a następnie uwalnia. Takie ruchy powtarza się w okolicy środkowej i w rogach łopatek nie więcej niż 4 razy z okresowym głaskaniem po rozluźnieniu.

Przy prawidłowej technice pacjent odczuje silny ból, dzięki czemu aktywny skurcz oskrzeli zostanie usunięty.

WYKONANIE MASAŻU PIERSI. Aby wykonać manipulację, pacjent musi leżeć na boku (plecy). Ważne jest, aby jak najwięcej się zrelaksować. W pierwszej kolejności wykonuje się preparaty w postaci głaskania powierzchniowego i planarnego, rozgrzewki okrężnej, wibracji i masowania selektywnego.

Lepiej rozpocząć masaż od dolnej części uda powolnym łukowym uniesieniem do mięśnia klatki piersiowej. Ta technika zależy od lokalizacji naczyń limfatycznych.

Masaż wykonywany jest opuszkami palców od klatki piersiowej do kręgosłupa. W obszarze przeponowym rozgrzewanie odbywa się za pomocą ciągłych wibracji. Na koniec obszar międzyżebrowy należy rytmicznie głaskać.

Następnie pacjentowi zaleca się leżeć na boku, aby masować przód mięśnia zębatego naprzemiennymi ruchami, ugniataniem i pocieraniem. Należy pamiętać, że bez specjalnego przygotowania masowanie gruczołu sutkowego jest niemożliwe. Ponadto należy zwrócić uwagę na intensywność uderzenia, aby nie zaszkodzić pacjentowi.

MASAŻ PUNKTOWY. Zapewnia wpływ na punkt akupunkturowy, który jest ściśle połączony z układem wewnętrznym pacjenta. Wskazane jest wykonywanie masażu akupresury dla wszystkich kategorii wiekowych pacjentów, w tym dzieci, ponieważ po nim odnotowuje się przewodzenie, aktywację pamięci i zwiększoną wydajność, co znajduje odzwierciedlenie w asymilacji edukacyjnej materiał. Należy pamiętać, że akupresura łagodzi bóle głowy, poprawia napięcie naczyniowe, a także pracę układu sercowo-naczyniowego i zapobiega rozwojowi chorób stawów. Takie metody leczenia są zalecane przy objawach oskrzelowo-płucnych i zaburzeniach żołądkowo-jelitowych. Ponadto zapobiegają powstawaniu nieżytów żołądka i wrzodów.

Aby przeprowadzić akupresurę, należy z wysiłkiem naciskać na końcowe paliczki kciuka u nasady paznokcia. Zaleca się uciskać palcami w dół wewnętrzną część mostka, gdzie znajduje się dół szyjny, aż do pojawienia się łagodnego bólu. Aktywność oddechową pacjenta należy obserwować po 2-4 minutach. Jeśli w tym czasie aktywność oddechowa powróci do normy, ciśnienie należy zmniejszyć. Zabieg trwa 5 minut.

Inną metodą regulowania oddychania jest mocne naciskanie dowolnym przedmiotem na punkt znajdujący się u podstawy nosa, między nozdrzami. Przyczynia się to do wystąpienia kaszlu z uwolnieniem wydzieliny oskrzelowej i normalizacją oddychania oraz stopniowym zmniejszaniem duszności.

Podstawę masażu punktowego charakteryzują trzy zasady, zapewniające: indywidualne podejście do pacjenta, staranne przestrzeganie zalecanych środków oraz kompleksowa rozwiązanie. Podczas wykonywania zabiegu osoba może zająć dowolną pozycję, ale wskazane jest kładzenie małych dzieci na płaskiej powierzchni. Masaż akupresury polega na opukiwaniu pleców ze stopniowym przesuwaniem się w okolice klatki piersiowej.

WYKONANIE MASAŻU PUSZKOWEGO. Innym sposobem pomocy w nagłych wypadkach podczas ataku astmy jest masaż bańkami. Może to zrobić każda osoba znajdująca się w pobliżu pacjenta.

W tym celu pacjent musi usiąść na krześle i wziąć słoik medyczny. Możesz użyć puszek silikonowych, ale jeśli nie są dostępne, możesz użyć zwykłej szklanej. Plecy pacjenta są smarowane dowolnym tłustym kremem. Na kleszcze nawija się bawełnianą turundę (pęsety, nożyczki itp.), którą zwilża się alkoholem i podpala. Płonąca turunda jest następnie szybko wstrzykiwana do słoika, tworząc próżnię, po czym słoik jest szybko przykładany do obszaru płuc. Sam masaż wykonywany jest powolnymi ruchami wzdłuż pleców pacjenta, omijając okolice kręgosłupa przez 2-3 minuty z każdej strony.

SAMODZIELNY MASAŻ. Każdy pacjent cierpiący na astmę powinien znać zasady wykonywania automasażu podczas ataku.

Wyczuwając zbliżanie się ataku, pacjent powinien pochylić się do przodu i masować okrężnym ruchem dół szyjny (najpierw w prawo, potem w lewo). Bardzo ważne jest równomierne oddychanie, podnoszenie i opuszczanie ramion.

Ręce powinny być rozluźnione i skrzyżowane oraz wykonywać inne ruchy. Podczas wydechu należy wymawiać długie syczące dźwięki (uhhh, ahhh). Ta metoda pozwala uwolnić oddech i rozluźnić mięśnie szyi i ramion, a także złagodzić sztywność w okolicy klatki piersiowej.

Masaż na astmę to środek, dzięki któremu można znacznie poprawić stan pacjenta, należy jednak pamiętać, że jednym masażem nie da się wyleczyć choroby. Może być stosowany wyłącznie jako terapia uzupełniająca w złożonej terapii lekowej. Niemniej jednak masaż może znacznie zmniejszyć negatywne objawy i zapotrzebowanie na leki.

Należy pamiętać, że wszelkie metody pozbycia się astmy oskrzelowej, w tym masaż, wymagają wcześniejszej porady lekarskiej, która może odpowiednio ocenić stan pacjenta. Pozwala to uniknąć niepożądanych konsekwencji i zmniejszyć prawdopodobieństwo nawrotu.