Czasowe zapalenie tętnic: co to jest, objawy (zdjęcie) i leczenie

Co to jest czasowe zapalenie tętnic?

Skroniowe zapalenie tętnic, nazywane również Choroba Hortona, olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic lub zapalenie tętnic czaszkowych, jest reumatyczną chorobą naczyń. Dotyczy to głównie dużych i średnich statków. Najczęściej choroba występuje na gałęziach tętnicy szyjnej. Naczynia te dostarczają krew do okolicy skroniowej, potylicy i oczu. U około jednego na pięciu pacjentów zapalenie tętnicy skroniowej wpływa na aortę. W mniej niż 1% przypadków choroba atakuje naczynia, tętnice mózgu lub inne tętnice narządów wewnętrznych.

Skroniowe zapalenie tętnic jest jedną z chorób autoimmunologicznych. Ponieważ w dotkniętych naczyniach niektóre komórki układu odpornościowego (granulocyty i limfocyty) gromadzić i tworzą przewlekłe zapalenie. Szczególnie duże komórki zwane gigantyczne komórki. Choroba, powszechnie nazywana dziś olbrzymiokomórkowym zapaleniem tętnic, powoduje proliferację komórek w ścianie naczynia i ostatecznie zawęzić dotknięte naczynie. W rezultacie, zwłaszcza przy wysiłku fizycznym, dopływ krwi nie jest już wystarczający. W zależności od dotkniętego narządu pojawiają się odpowiednie objawy.

Według odkrywcy zapalenie tętnicy skroniowej jest również nazywane chorobą Hortona lub zapaleniem tętnicy skroniowej Hortona. To jedna z najczęstszych chorób reumatycznych naczyń. Choroba dotyka głównie dorosłych i osoby starsze w wieku 50-70 lat. Olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic dotyka kobiety około trzy razy częściej niż mężczyzn.

Objawy i oznaki

Prawie wszyscy pacjenci z zapaleniem tętnicy płata skroniowego mają szczególnie: silne bóle głowy. Jednak większość z nich ma wspólne objawy, które wpływają na oczy, serce, krążenie lub układ nerwowy na długo przed pierwszym bólem głowy.

Ból głowy ze skroniowym zapaleniem tętnic

Około 70 procent osób ze skroniowym zapaleniem tętnic ma silne bóle głowy. Ból jest głównie nudy i zwykle występuje po jednej stronie świątyni. Ból wzrasta, gdy osoba: gryzie, kaszle lub odwraca głowę. Wynika to z uszkodzenia tętnicy, która dostarcza tlen i składniki odżywcze do mięśni żucia.

Podczas żucia twardych pokarmów mięsień żujący staje się bardziej napięty i potrzebuje więcej składników odżywczych. Jeśli krążenie krwi nie może zostać przywrócone, gdy tętnica jest uszkodzona, pojawia się ból w skroni, skórze głowy lub mięśniach żucia. Niektórzy pacjenci muszą robić przerwy podczas jedzenia.

Zaburzenia widzenia w skroniowym zapaleniu tętnic

Jeśli skroniowe zapalenie tętnic dotyczy naczyń w oku, wówczas zarówno nerw wzrokowy, jak i mięśnie oka mogą być ograniczone. Podobnie jak mięśnie, nerw wzrokowy musi być stale ukrwiony. Wraz z patologiczną zmianą w tętnicach dostarczających krew może wystąpić upośledzenie wzroku. Należą do nich krótkotrwała utrata wzroku, w której ludzie nagle tracą wzrok w jednym oku i nic nie widzą. Jeśli brakuje tylko części obrazu, nazywa się to mroczek.

W pewnych okolicznościach wrażenia wizualne są postrzegane jako migoczące obrazy. Jeśli do mięśni oka dopływa zbyt mało krwi, mogą wystąpić: podwójne widzenie, ból podczas patrzenia w lewo-prawo lub góra-dół. W najgorszym przypadku pacjenci ze skroniowym zapaleniem tętnic mogą pozostać niewidomi.

Inne objawy skroniowego zapalenia tętnic

Przez pewien czas, zanim wystąpi typowy ból głowy, pacjenci często cierpią z powodu niespecyficzne objawy choroby.

Pacjent czuje zmęczony, temperatura ciała wzrasta. Jeśli olbrzymiokomórkowe zapalenie tętnic dotyczy tylko głównej tętnicy, gorączka może być jedynym objawem choroby. Oprócz, brak apetytu oraz utrata wagi są towarzyszącymi objawami zapalenia tętnicy skroniowej. Objawy te mogą być podobne do objawów chorób nowotworowych, dlatego lekarze czasami stawiają błędne diagnozy.

Mniej niż dwa procent choroby dotyczy nie tylko tętnic poza głową, ale także naczyń wewnętrznych. W rezultacie obszary mózgu nie mogą być odpowiednio zaopatrywane w tlen i składniki odżywcze – może to prowadzić do: uderzeń z objawami takimi jak paraliż, zaburzenia mowy lub zawroty głowy.

W zasadzie każdy nerw w ciele może być dotknięty chorobą Hortona, jeśli dopływ krwi jest ograniczony. W efekcie może dojść do pogorszenia wrażliwości skóry, a nawet poszczególnych ruchów mięśni. Rzadko, ale upośledzona jest praca serca, nerek lub płuc.

Jeśli dotknięta jest główna tętnica, ciśnienie krwi między dwoma ramionami może się różnić. Ponadto u niektórych pacjentów zanika puls dotykowy na nadgarstku. Inni cierpią z powodu bólu ramion, zwłaszcza gdy są pod wpływem stresu. Jeśli jest to odcinek głównej tętnicy w klatce piersiowej, częściej występują odwarstwienia (tętniaki) i pęknięcia naczyń (rozwarstwienia), które mogą zagrażać życiu.

W 30-70 procentach przypadków zapalenie tętnicy skroniowej występuje jako część polimialgii reumatycznej. Ofiary cierpią wówczas dodatkowo na bóle mięśni barku, miednicy lub karku. Ból ten, w przeciwieństwie do typowego bólu głowy, jest zwykle symetryczny i nie rozwija się tak nagle. Ponadto sztywność poranna może się utrzymywać, poprawiając się w ciągu dnia. Nawet nastroje depresyjne nie są rzadkością.

Przyczyny i czynniki ryzyka

Skroniowe zapalenie tętnic to choroba reumatyczna, w której układ odpornościowy jest zaburzony. Niektóre komórki odpornościowe zwane komórkami T wywołują odpowiedź autoimmunologiczną. Dlaczego tak się dzieje, nie jest dobrze rozumiane. Być może w rezultacie pojawia się choroba infekcje wywołane przez wirusy (ospa wietrzna, Różyczka) lub bakterie (Mycoplasma zapalenie płuc, chlamydia).

Ponieważ nie u wszystkich osób z tymi chorobami zakaźnymi rozwija się skroniowe zapalenie tętnic, prawdopodobnie istnieje: genetyczne predyspozycje. Osoby z pewnymi białkami w białych krwinkach (HLA-DR4) są bardziej podatne na ten stan. Ponadto skroniowe zapalenie tętnic występuje częściej u osób z polimialgia, kolejny zespół bólu reumatycznego.

Badania i diagnostyka

Specjalistami potrzebnymi przy podejrzeniu zapalenia tętnicy skroniowej są choroby reumatyczne (reumatolodzy) lub choroby nerwowe (neurolodzy).

Amerykańska Grupa Robocza ds. Chorób Reumatoidalnych (ACR) opracowała zestaw kryteriów, które lekarz może wykorzystać do zdiagnozowania choroby Hortona.

Najpierw lekarz bada historię medyczną (anamneza), a następnie, w przypadku podejrzenia choroby, zleca testy, badania obrazowe i biopsję.

Badanie krwi może wykazać podwyższony poziom stanu zapalnego. Jeśli dana osoba spełnia co najmniej trzy z następujących pięciu kryteriów, istnieje większe niż 90% prawdopodobieństwo wystąpienia choroby Hortona:

• wiek powyżej 50 lat;
• silne bóle głowy;
• zmienione tętnice skroniowe (bolesny, słabszy puls);
• zwiększać szybkość sedymentacji erytrocytów (z badaniem krwi);
• zmiany tkankowe w tętnicy skroniowej.

Dalsze badania

W większości przypadków konkretne procedura ultradźwiękowa tętnice skroniowe. Tętnicę skroniową można również zbadać za pomocą rezonansu magnetycznego (MRI). W tym celu pacjentowi najpierw wstrzykuje się do żyły określony środek kontrastowy, a następnie na ruchomej kanapie umieszcza się w komorze MRI. Badanie to wymaga spełnienia pewnych wymagań technicznych, które często mogą być spełnione tylko w wyspecjalizowanych ośrodkach.

Ograniczenie dopływu krwi spowodowane przejściowym zapaleniem tętnic może być dalej badane za pomocą Pozytonowa emisyjna tomografia komputerowa (POKLEPAĆ). Procedura badania jest podobna do procedury MRI. W szczególności PET wykonuje się, gdy zaatakowana jest aorta lub inne układy narządów, gdy pacjenci cierpią na: ciężkie objawy współistniejące lub gdy badanie tkanek (biopsja) nie zapewnia dokładnego diagnoza.

Pobieranie próbki tkanki na czasowe zapalenie tętnic

Jeśli oznaki choroby i testy wizualne wskazują na zapalenie tętnicy skroniowej, w wielu przypadkach pobiera się próbkę tkanki z dotkniętego obszaru skroniowego (biopsja) i zbadane w laboratorium pod mikroskopem. Ponieważ USG nie wykrywa choroby u każdego pacjenta, należy pobrać próbkę tkanki, nawet jeśli USG nie jest widoczne. W niektórych przypadkach usuwany jest również fragment tętnicy z drugiej strony skroniowej.

Leczenie

Po zdiagnozowaniu skroniowego zapalenia tętnicy Hortona należy natychmiast leczyć tę osobę. lek kortyzonowy. Przez pierwsze cztery tygodnie zalecana jest dawka jednego miligrama. prednizolon na kilogram masy ciała. Jeśli objawy ustąpiły w wyniku leczenia, a stany zapalne we krwi wróciły do ​​normy, dawkę należy stale zmniejszać. Jeśli objawy nawracają, należy ponownie przyjąć więcej prednizolonu. Lekarz prowadzący opracuje z pacjentem dokładny harmonogram leczenia. Jeśli ślepota jest nieunikniona, terapię prednizonem należy podawać dożylnie w dużych dawkach przez trzy do pięciu dni.

Ponieważ terapia lekami kortyzonowymi może powodować wiele niepożądanych skutków ubocznych, należy przyjmować dodatkowe leki. Wapń i witamina D zmniejszyć ryzyko rozwoju osteoporoza (kruche kości). Przy możliwych niedrożnościach naczyń należy wziąć aminosalicylan (Na przykład, aspiryna). Inhibitory pompy protonowej chronią wyściółkę żołądka. Ponadto poziom cukru we krwi powinien być regularnie sprawdzany i w razie potrzeby korygowany.

Przebieg choroby i rokowanie

Bez terapii około 30 procent osób dotkniętych chorobą traci wzrok. Jednak przy wczesnej diagnozie i późniejszej terapii objawy znikają na zawsze u prawie wszystkich pacjentów. Rzadko choroba powraca lub przechodzi w przewlekłe skroniowe zapalenie tętnic Hortona.